Lopend onderzoek

Moleculaire pathway analyse in patiënten met primair open hoek glaucoom en corticosteroïd geïnduceerd glaucoom

Glaucoom is een chronisch progressieve aandoening van de oogzenuw waarbij gezichtsveldverlies optreedt. Een verhoogde oogdruk is de belangrijkste risicofactor hiervoor. Corticosteroïden, geneesmiddelen die als behandeling voor verschillende aandoeningen worden gebruikt, kunnen een verhoogde oogdruk veroorzaken. We spreken dan van corticosteroïd geïnduceerd glaucoom. Met name wanneer corticosteroïden in of nabij het oog worden toegediend, is het risico het hoogst. De behandeling is momenteel enkel gericht op het verlagen van de oogdruk maar dit is niet altijd even effectief. Daarom willen we op zoek naar nieuwe behandelmogelijkheden.

Trabekelsysteem in open hoek glaucoomTrabekelsysteem in open hoek glaucoomHet precieze mechanisme van corticosteroïd geïnduceerd glaucoom is nog niet volledig bekend. Wel is bekend dat veranderingen in het trabekelsysteem (zie Figuur 1, trabecular meshwork) hierin een grote rol spelen. Dit weefsel zorgt voor de afvoer van vocht dat in het oog door het corpus ciliare (zie Figuur 1, ciliary body) wordt aangemaakt.

Er is aangetoond dat de expressie van genen in het trabekelsysteem verandert bij patiënten met corticosteroïd geïnduceerd glaucoom. Het weefsel werd onderzocht om na te gaan voor welke genen de expressie verandert na toediening van corticosteroïden.

Met deze informatie kan onderzocht worden in welke moleculaire mechanismen deze genen een rol spelen. Hiervoor wordt gebruik gemaakt van bio-informatica en werken we samen met Dr. L. Eijssen en Dr. M. Kutmon van de afdeling Bioinformatica (hoofd Prof. Dr. C. Evelo).

Ook is bekend dat sommige mensen gevoeliger zijn voor een oogdrukstijging door corticosteroïden. Bepaalde genen en verandering van deze genen kunnen hierbij een rol spelen. Deze veranderingen in genen kunnen ook in het bloed waargenomen worden. We willen dan ook bloedafnames doen bij patiënten met corticosteroïd geïnduceerd glaucoom en bij patiënten zonder deze aandoening. Vervolgens kunnen we, door de resultaten van beide groepen met elkaar te vergelijken, op moleculair niveau (genexpressie) het precieze mechanisme verduidelijken.

Deze informatie uit de twee studies wordt gebruikt om moleculaire pathway analyse uit te voeren ten einde nieuwe geneesmiddelen voor de behandeling van open kamerhoek glaucoom en corticosteroïd geïnduceerd glaucoom te ontdekken. Dit kunnen reeds bekende medicijnen zijn die niet voor dit doel ontwikkeld zijn maar wel gebruikt worden voor de behandeling van andere aandoeningen.

Betrokken onderzoekers oogheelkunde:
drs. I. Liesenborghs
dr. J.S.A.G. Schouten
dr. T.G.M.F. Gorgels
prof. dr. C.A.B. Webers
dr. H.J.M. Beckers